Spasm-Erasm

Voor de faculté de droit, te Montpellier I, staat de terminale lesweek van het tweede semester alweer voor de auladeur. Echt ongelooflijk, maar volgende week zijn we gewoon al verplicht om ons ‘Hugo Clausje’ te doen.

Twee kleine maar toch vermeldenswaardige voetnoten bij de gloria uit de auditoria:

Het eerste semester, we schreven Droit de la Protection Sociale en het raam stond open. (Vorige week werd de “Master 2 en Droit de la Protection Sociale” trouwens verkozen tot de op één na beste Franse master in sociaal recht.) Heerlijk zonnig winterweer, een kale boom vlak voor het raam, en een repetitieve flierefluiter op een geprononceerd lege tak van die kaaltop troonden mijn mijmercapaciteiten mee naar ongekende hoogten. Dankzij deze constellatie maakte een (tot dan toe in een hoorcollege onmogelijk geachte) hemelse gelukzaligheid zich van mij meester, die volgens mij de beste “Master en Béatitude” moest zijn!

Afijn, vanmorgen hoorde ik opnieuw een heerlijk natuurgeluid dat me deed wegdromen. Ondanks dezelfde professor die het raam deze keer slechts half geopend had, kwam het tikkend geluid nog redelijk precies mijn oorschelp binnen. Toch kon ik de oorsprong niet meteen thuiswijzen: was dit nu een roodborstje dat tegen het raam snavelde of eerder de winter zijn finale zegen met een buitje wentelende lenteregen? Na enkele minuten zalig dromend realiseerde ik me via een kleine ‘beep’ door welke levende bron het halfzachte getik gegenereerd werd: twee dartele wijsvingers die een qwerty beroerden. Hmmmmm, de einde-semester- "tsjah-ik-snap-er-geen-jota-van"- notajacht kon weer beginnen, haha de max! Merci à vous tous d’avance ;p

[En hoe wij dan in staat zijn om juridische nota’s te lezen die getypt zijn op een qwerty-toetsenbord (!) (amai Shanghai) leert u de volgende keer in “We steekn wieder ier noh e bikke twuk uut hé in Vrangkriek!”]

P.S. Die beep die me de dartelende vingers deed opmerken, gaf aan dat de laptop-accu op negen beepjes na... leeg was. Opletten geblazen dus. (Of was hier nergens een stopcontact in de buurt?)

Anyhow, de foto's van de voor Montpellier vernederende rugbymatch, vorige week vrijdag in het wereldbekerstadion, hier. Voor foto's van de feestjes op respectievelijk de tweede en vierde etage in Bld Pasteur kunt u desnoods - Inderdaad, anders wordt het hier TE vernederend ;p Don't mention Ze war, don't mention Ze easterbunnies - een blikje werpen bij Simons foto's op picasa (en lees zeker ook zijn zalige paasbijdrage).

Hugs from your bugs,

Professeur Bambo

Laatst kregen we hier een interessant briefje in de bus… over een ‘grand voyant médium’. Professeur Bambo lost namelijk uw problemen op. Wat zeg ik? AL uw problemen! Ja, zelfs voor de moeilijkste of wanhopigste gevallen bestaan er geen problemen... enkel oplossingen, hoezee.

(Amici, lees het flyertje! In het Frans klinkt de werving voor professor Bambo sappig als jong bamboegras.)

Toegegeven, we hebben geen reclamewerende sticker op onze brievenbus, maar een almachtige visionair zou toch moeten weten dat we ten eerste niet op papier- verslindende reclame gesteld zijn, dat we momenteel nog geen geliefd persoon kwijt zijn (laat staan terugwillen) en dat we überhaubt géén potentiële cliënten van hem zijn, hoe de zaken ook mogen lopen.

We kunnen ons dus kritisch afvragen waarom zulke kwibussen niet beter kunnen inschatten in welke brievenbussen ze hun obussen succesvol kunnen droppen?

Ofwel (aha, ontmaskerd) is Bambo gewoon geen ‘AL’ziener. Hij kan dus onze achterkant kussen. (Had je niet voorzien he, vriend! Ik ook niet, anders had ik vanmorgen alleszins NIET gedoucht.) Vermoedelijk heeft de professor ondertussen zelfs last van ‘AL’zheimer en is hij zich nog steeds niet van zijn eigen kwaal bewust, laat staan dat hij die voorzien had.

Ofwel onderschatten wij onze 'problemen' (of 'oplossingen' eigenlijk) schromelijk en konden we Bambo juist wél goed gebruiken. Vergeef ons dan, professor, dat we uw zien-capaciteiten ook maar enigszins in vraag durfden stellen. Troost u er alvast mee dat in dat geval zwart op wit bewezen is dat wij voor u geen concurrenten meer zijn in de vision-business.

Ofwel stuurde hij een onwetende handlanger op pad om zijn ‘publicité’ te verdelen. Maar waarom gaf hij dan geen instructies mee? Of gaat hij niet gewoon persoonlijk aanbellen om zijn hulp zonder uitstel te verstrekken waar de noden het hoogst zijn?

Ofwel... had de slimmerd perfect ingeschat dat hij, door deze flyer net in ónze bus te droppen, extra reclame zou krijgen. Hij wist dat een kritische noot op zijn "we-helpen-u-graag-uit-de-nood"-business dan onvermijdelijk was op deze blog. En inderdaad: beter het voorwerp van vernietigende namedropping uitmaken dan doodgezwegen worden op deze spot. Bij deze tuit ik alsnog bewonderenswaardig mijn bamboe-lippen voor onze (ook commercieel) visionaire vriend. Misschien moet ik wel een doctoraats-assistentschap overwegen bij deze (noch bij-, noch ver-, maar 'AL'ziende) professor. Je weet per slot van rekening nooit wat de toekomst brengt. (Ik zou dat dan echter na verloop van tijd wél (leren) weten, hopla!)

Ter info: ganz geile foto’s van onze dancing trip to Avignon (Sous le pont…) kunt u hier begluren. De professor was er niet bij, hij had ons dan ook een bewolkte dag en lome lijven voorspeld...
(Trek hard van leer deze keer en lees Simon voor ietsje meer!)

Heel schamele (inderdaad, excuses..) foto’s van het ballet in het olympisch bad vindt u dan weer hier, liefste "waterdier-in-het-vizier-van-de-plezier-jachtvaarder"-vierder.

Bambo had ons nog gewaarschuwd dat we zonder persoonlijke uitnodiging niet zouden binnenraken bij het (overigens wel gratis) waterballet... maar dan had hij de capaciteiten van zijn sluwe assistent toch wat onderschat!

steeds tot uw dienst,

Scherpgesteld

Ik was de afgelopen week voor het eerst terug in België. Na de eerste 6 van de 10 maanden erasmus in Montpellier. Ideaal dus om de gedachten eens aan te scherpen of een voorlopige balans op te maken, hoort u mij al van ver aankomen. Jammer, want ik liep nochtans op versgewassen kousenvoeten. "Tsjah, maar je enkelgewricht kreunt dan ook bij elke pas luidop, idioot", hoor ik een trouwe lezer trema-neuken.

Ook goed: u wilt duidelijk geen balans, u krijgt er geen! Elke latere overtuigingspoging met menig bambi-oogjes-offensief weze genadeloos tot vruchteloosheid gedoemd. En ik mag astrologisch dan nog weegschaal worden genoemd... beseffen doe ik alvast bescheidenweg dat mijn weigering om er vandaag reflecterend gewicht in te leggen, jullie vannacht zeker niet slechter zal doen slapen.

Nochtans (en dus echt jammer voor de meerblogwaardezoeker of voor de emo-lezer) had ik de voorbije dagen uiterst aantrekkelijk over het verleden en de toekomst gemijmerd, nagevoeld en nagedacht... Maar met dergelijke evenwichtsoefeningen hou jij je wel vaker 'ledig', dus HOU NU GERUST JE KOP, hoor ik deze keer mezelf al (!) puntjes zuigen! Het begin van alle wijsheid...?

Enkel de onversneden feiten van de voorbije België-week dan maar:
- sinds vorige week niet enkel een bril,
- maar ook een wettelijke schoonbroer rijker! (Proficiat Eef en Bram, het ga jullie echt goed!)
- de '7-eikige fakbars' in Leuven helpen sluiten en ten zeerste verheugd daar enkele mensen te hebben teruggezien. Zelfs mijn grote teen komt stilaan terug tot leven;
- verder nog quality-time met de ascendenten in eerste en tweede graad gehad. Een woord, een lach, een betraand oog... Zaligweg onbeschrijflijk, die liefde van (groot)ouders voor een (klein)kind. En eigenlijk onbeschrijflijk zalig. Maar ik mocht niet mijmeren vandaag.