.JPG)
Neem een stoel.En lees...
- pauzeer -
en lees...
Deze dubbele herfst duurt nog lang.
HerfstBlues
Waar ik een hekel aan heb: Vragen die voorafgegaan worden door de mededeling “Het is misschien een domme vraag, maar…” Dat is zoals jezelf voorstellen met “U zult me waarschijnlijk niet aangenaam vinden, mais je suis Domien, enchanté!” Of na een ongemakkelijk lange boodschap terugkomen bij je date in de lounge, haar nek masseren en tegelijk meegeven dat ze hier geen toiletbezoek moet ‘plasseren' aangezien er geen veegpapier is.
Ik wil maar zeggen: domme vragen bestaan natuurlijk wél, maar vestig er daarom zelf de aandacht nog niet op. U zult ons achteraan in de aula wel horen proesten indien nodig. En dan nog…
Bij dergelijke vragen legt de Franse wetgever onze proffen nu een antwoordverbod op. Dit niet alleen in het kader van rationalisering (de doceertijd nuttiger aanwenden dus), maar ook in het licht van een soort bewustmakingscampagne. Door voor als dom aangekondigde vragen geen tijd te maken, geef je de studenten het juiste signaal: ze mogen alles vragen, maar niet als ze ervan uitgaan dat ze zichzelf ermee voor schut zetten. Wees eerst overtuigd van de mogelijke meerwaarde van je vraag of durf het “je m’en foutisme” écht belijden. Dán pas kan je vraag aan bod komen. Beeld je bovendien maar eens in -en dat is de belangrijkste reden voor het verbod op dergelijk vraagsymptoom - dat de prof niet zou kunnen antwoorden op een vraag die vooraf al door een student als dom en 'easy-to-answer' werd gekwalificeerd…
Staking
Nu goed, de studenten sloegen dus aan het staken… Het was me hier sowieso een zootje ongeregeld in het Fransenland de voorbije dagen: ‘la grève partout’. De openbare vervoerders en de meeste ambtenaren hebben de stakingshanddoek inmiddels in de onderhandelingsring geworpen. De studenten blijven nog transpireren. Veel kan ik hier verder niet vertellen over het hele gedoe aangezien geen van beide stakingen mij quotidiennement confronte[e]r[d]en: ik heb een fiets, en studeer rechten (= UM1).
De fac de droit werd inderdaad niet geblokkeerd… Toch niet door stakers, want op sommige dagen waren de rolluik-hekkens toch (half) naar beneden aan de hoofdingang van bâtiment 1 en was slechts één deuropening penetreerbaar. Onder toeziend oog van securityboys bovendien, die je carte d’étudiant of carte d’identité vroegen. We waanden ons aan de ingang van pakweg Rockstore, I.D.E.M. of Cargo, met dat verschil dat we daar meestal onder één half-toezittend oog van de securitisten worden binnengelaten. In de krant las ik dat er bij ons nochtans ook een Assemblée Générale (van studenten) was gepland om over de hervorming te debatteren. De decaan wilde die uit veiligheidsredenen echter niet toelaten in een amphi. Vandaar dus ook de security. En op de straatstenen ging die AG dan ook niet meer door wegens de voorspelde regendruppels.
Bij de psychologen, geletterden en bepaalde positivisten (UM3 et UM2) konden de revolutionaire ‘grévistes’ wél hun hart ophalen. Bepaalde kritieken op het nieuwe universiteitsplan zijn deels terecht; toch komt de actie van de studenten een beetje over als opportunistisch meedrijven op de dezer dagen populaire stakingsgolf. Het ongenoegen vloeit namelijk ongemeen[d] laat, want de voornemens van de minister (én de nieuwe wet!) waren in augustus al klaar en bekend. En de vernielingen die aan de gebouwen zijn aangericht, zullen het inschrijvingsgeld er ook niet lager op maken of de in het nieuwe plan (extra!?) voorziene subsidies per student al voor een deel opsouperen aan renovatie- en opkuiswerken.
[De schade plus veiligheidskosten aan de fac de lettres Paul Va’ wordt intussen op meer dan € 100 000 geraamd. Als dat betaald is, zal Paul Va’ zijn x-aantal studenten volgend jaar dus slechts de zorgen van (x-15) studenten kunnen geven. Aangezien € 100 000 snel omgerekend overeenkomt met het subsidiebedrag dat de Franse Staat voor 15 studenten uittrekt. D’accord, we moeten van een mug geen olifant maken - want als je hier met een paar vrienden op café gaat, ben je ook al snel € 100 000 kwijt - maar een staking zonder zware vernielingen moet ook mogelijk zijn!]
Daarentegen moet ik toegeven dat een zuivere privatiseringsgedachte op lange termijn mij evenmin rustig stemt. Als je dus in het nauw zit en een signaal wilt geven… is het dan inderdaad niet gemakkelijk om effectief te ageren én toch beschaafd te blijven. Niettemin blijf ik geplaagd door de perceptie van ‘la grève un tout petit peu à la carte’. Het levert daarentegen wel (h)eerlijk sappige examendetails op die perfect blogbaar blijken. Ga straks écht nog eens bij Joris van het spektakel genieten: héél veel lekkers uit het leven gegrepen van enkele handelsingenieuzeneuzen in spe, op erasmus in Montpellier samen met uw dienaar.
Om jullie enkele verbazingwekkende beelden mee te geven van stakingstafe[l]relen die ik zelf niet heb meegemaakt…hier snel een collage met foto’s die ik op de facebook van Wictoria ("Thanks!") vond. Locus delicti: Paul-Valéry. Check de leuze ‘erasmus go home’...
... achter de vuilnisbakken linksonderaan.
Trouwens nog minder leuk nieuws. U weet dat Montpellier een stad met heel veel zwervers is. Thuislozen die niet enkel een hond houden om de eenzaamheid te verdrijven, maar ook om een arrestatie te vermijden; Frankrijk handhaaft (eigen)aardige wetten. En het slechte nieuws is: Vorige week zijn er alleszins twee SDF’ers gestorven. De ene, een pokdalige Duitser van middelbare leeftijd, kreeg een hartaanval in het portiek van het appartementsgebouw in Bld Pasteur 28; u kent dit gebouw… De andere wierp zich aan ‘Gare St. Roch’ onder een tramstel van (de blauwe) ligne 1. Eén zwaluw(tram) maakt de lente niet, moet hij gedacht hebben. Ou il avait marre de toutes ces grèves… en toen kwam er juist wél een tram zeker!
Of had ik mijn vorige bijdrage ‘Hoogtevrees’ beter ook in het Frans vertaald…? Het is alleszins triest. Intriest.
P.S. 'Reacties' staat vanaf nu voor iedereen -ook anoniem- open.
.JPG)
.JPG)
