Vrouwen en kinderen eerst...

Het einde van dit erasmusjaar is nabij (woensdag pak ik stilaan de valiezen, donderdag de biezen). Jammer maar helaas. Gelukkig was Montpellier dan ook 'het einde!', en zullen er doorheen de achteruitkijkspiegel veel mooie herinneringen aan de einder blijven. Vooruit kijken is echter de boodschap en het dichtklappen van mijn erasmusjaarboek zal hoogstwaarschijnlijk niet per se het einde van deze blog betekenen. Ik heb gemerkt dat het verrijkend is om van tijd tot tijd je gedachten niet enkel oraal met horten en stoten over te leveren aan klas-, toog- of disgenoten, maar ze ook eens deftig te verwoorden op een blad elektroniek.

Wat de blogstory betreft, moet ik samen met u vaststellen dat het weer een hele poos geleden is dat ik nog iets uit mijn mouw heb geschud. Heel wat activiteiten [Freeze, gaypride (als toeschouwer... zie foto's hieronder:), fête des fanfares, Arles, Euro2008, zwembaden, kotfeestjes, stage aan het hof van beroep (assisen), fête de la musique etc.] zijn de revue gepasseerd, maar ook een heleboel acteurs hebben het schip verlaten. "Dus stof genoeg" , zult u zeggen... "en schrijftijd maak je, nietwaar?"



Maar ook voor de laatste keer vanuit Montpellier zal ik eerder preken, zeveren, spotten en mijmeren dan een relaas te brengen à la 'vorige week dit gedaan en overmorgen tijdens mijn laatste dag doen we dat'. Een puur activiteitenverslag is dan ook nooit het opzet van deze blogspot geweest, ook al weet ik dat vele thuisblijvers in dergelijk verhalend leesvoer als snelle hap ook zeker hun 'gading' zouden vinden. Ikzelf vond het als schrijfbrok interessanter en uitdagender om me op een onderhoudende maar openhartige manier uit te drukken over kleine indrukken. Expressionistisch impressionisme met kleine i. En tussen de regels zetten wij er samen de puntjes op.

Ja, daarvoor alvast bedankt aan die enkele verdwaalde lezers om dit brood af en toe te bepotelen. Geen taart (blingbling noch snelle hap), maar wel artisanaal gekneed en zo fijn mogelijk voor u gesneden. Eerlijk waar, zonder lezende [en op die manier co-(ghost)-writing] curieuzeneus, bakt de korst van een blogtekst nooit echt lekker bruin! En een ezelsoor is nog zo schattig! Merci.



Naast grootheidswaanzin en narcisme met een knipoog is er trouwens een goeie reden waarom ik altijd gekozen heb voor impressieve gedachtesteegjes in plaats van fast-activity-highways met een emo-sausje. Ik meende namelijk dat het beschrijven (van dan weliswaar mijn concrete montpellier-invulling) van de grote erasmuslijnen niet noodzakelijk een toegevoegde waarde zou bieden. Dit omdat ik vermoedde dat iedereen wel ongeveer weet waaruit bijna elke erasmus-ervaring in hoofdzaak bestaat: een mix van schoollopen in het buitenland, kleine tripjes en grote feestjes.

Maar dus ook (lands)grensoverschrijdende contacten leggen, onze Europees/mondiaal georiënteerde blik aanscherpen, familiaal toerisme stimuleren en al consumerend zelf de lokale (en mondiale) economie in bloei houden. Kortom: onbewust meedraaien in een snood economisch rad door jolig het "de wereld ons dorp"-idee vorm te geven. Jammer van die ideologie dus, maar als personal human intrest houd je er (zonder clichématig romantisch-naïef te willen klinken) wel een zak onvergetelijke ervaringen, extra zelfstandigheid en opengeestigheid aan over.

De laatste foto-albums moeten dringend online komen, u zult ze binnenkort hier vinden.

Uw ezelsoor hoort nog van mij.

Freeze 2008 Montpellier

La vidéo de 'Freeze' (Place de la Comédie, Montpellier) est arrivée!